Zomaar
Voor het raam
Van mijn huis
In de stad
Aan de rand
Van het platteland.
Zie ik dat de zon
Bomen en huizen
Rood kleurt.
En mij toelacht,
Zomaar.
Zomaar
De mens
In de natuur
Het enige leven
Dat denkt en praat
En denkt en werkt
En denkt en vecht
En denkt en vernielt
En denkt dat alles
Goed is als het maar
Een reden heeft
Zomaar.
Zomaar
Zit ik in de stoel
Voor het raam
Van mijn huis
En denk
En hoor
De tijd
Wegtikken.
Zomaar
Sta ik op
Breek ik de tijd
In stukken.
De kleuren zijn rood
En blauw
Ik lach ze toe,
Zomaar.
En de wereld draait maar door
En de mens moet maar blijven lachen
Zomaar...!?
Edcon
klik hier om terug te keren naar:Welsteil
