De oude foto's. Vroege Terug naar de
naakte bewegingen,
wonderbaarlijk.
Die
ogen alsof ik deze voor
het eerst zie.
De taal van aanleunen of
wegdraaien.
Jij.
Die eerste dans. Die trage
omhelzing. Het
grijze plaatje
krijgt een grotere inhoud.
Het vult de ruimte.
De
ruimte die er niet is.
Het lijkt
alsof ik nog steeds
dans.
Foto's,
een manier om gedachten in te lijsten.
Lijsten
van een zeldzaam metaal.
Waarin de betekenis wordt gevangen
in een
briljante lichamelijke ondertoon.
Jij staat buiten deze tijd en
buiten
iedere bestaande wereld.
Ik voel een beweging,
een oncontroleerbare
beweging.
Oude foto's,
als tere bladeren van een boom, opeen
gepakt.
Het patroon beweegt
over en door een landschap van
herinnering.
Een filosofisch landschap.
Het leven is een
mysterieuze
aaneenschakeling
van steeds
terugkerende
belevenissen.
Edcon.
mijmerdichten van
Edcon!